Computers en Via Panam

Zo Sidney is vertrokken en nu aftellen, enkele weken, tot Wilfried komt.
Lisa en Thomas komen in een paar dagen …. en dan komt er leven in de brouwerij. Thomas is el capitán van een cargo-boot in Alaska en zijn vrouw Lisa is de kok. Een prachtig stel dat de koude en sneeuw van Alaska ontvlucht om hier stevig aan te bruinen☺.
Sidney net een dag weg en mijn computer (eigenlijk een 2in1 volgens wilfried) heeft kuren en oh jee,
geen contact meer mogelijk met Wilfried. Ging nochtans goed via de messenger functie van facebook en zelfs videobellen ging op bepaalde tijdstippen. Dus toch een beetje in paniek en loopt met het ding naar beneden naar Isreal, de manager van hotel. Allerlei mensen proberen te helpen; maar computer uit Europa (Eueropa uitgesproken), dus de nada geen beweging in te krijgen.
Israel ziet dat ik wanhopig ben en pleegt een telefoontje. Tijdje later komt auto aangereden en Israel duwt mij EN de computer in de auto. Hop naar een computerspecialist. Het ding wordt afgeleverd en na 1 uur kon ik het terug ophalen. Kostprijs 100 peso, maw 5 euro. Nou in ieder geval terug contact en spelletjes kunnen spelen ☺. Goed daar moet ik mezelf eentje op trakteren.

klik op foto voor facebookpagina

Op een middag sta ik op balkon na mijn siësta en zie op straat twee prachtige vans met aan de zijkant een kaart van heel de westkust van de pacific, van Alaska tot Argentinië . Kijk nog eens goed en kan mijn eigen ogen niet geloven…. Nederlandstalige beschrijving en nog vreemder Belgische nummerplaten… Dat zie je hier echt nooit. Komen vier mensen aangelopen, 2 mannen, 2 vrouwen en blijven bij de vans staan. De mannen, duidelijk sportmensen. Daar wil ik natuurlijk meer van weten ☺. Ik spreek ze aan en zo kom ik te weten dat ze uit Antwerpen komen en voor een goed doel “ To walk again” (via panan) de hele westkust gaan (af)lopen. Gedurende twee jaar zullen ze elke dag een marathon lopen. Vorig jaar in april in Alaska gestart en eindbestemming Argentinië, waar ze volgend jaar hopen aan te komen. Aardige mensen, die op verschillende plaatsen al de media hebben gehaald.

klik op foto voor webpagina

De twee vrouwen rijden de vans en de mannen lopen elke dag hun marathon. Nog een heel tijdje met hun gepraat en de volgende morgen op tijd opgestaan om ze uit te zwaaien en een behouden thuiskomst te wensen.
Ook toevallig dat ze net onder mijn balkon hadden geparkeerd.