donderdag 9 maart 2017

LIsa, Tom en rodeo

Klik op foto om te vergroten
Het is zondag en ik (Marian) heb maar besloten om naar Tito te gaan in de late namiddag omdat hier dan altijd aardige Mexicaanse muziek wordt gespeeld. Op mijn uppie voel ik me daar het best, vooral omdat ik altijd begroet wordt door de dochter des huizes als abuela, oma van Sidney J. Ga meestal wat apart zitten met mijn peukjes dan heeft niemand er last van. Komt er een man naast me zitten, na het netjes gevraagd te hebben om ook een sigaretje te roken… Een gesprek begint hier meestal met de vraag vanwaar kom je ? Canada, USA en meestal zijn ze dus verwonderd als je van ‘elders’ komt J.  De man dolenthousiast dat ik van Holland kom. Cornelus uit den Haag zegt hij in goed Nederlands. Zijn ouders zijn naar Canada gegaan en hij is regelmatig bij familie in Holland en vond het nu wel leuk om Nederlands te kunnen spreken. Hij nodigt met uit bij zijn vrienden aan tafel te komen zitten en waarom niet. 
Foto Thomas
Foto Thomas
Wou net aan hun tafel gaan zitten en hoor een enorme kreet door het lokaal… “Marian,…… here I am J…. Lisa is gearriveerd en sluit me in haar armen. Wat een weerzien en natuurlijk volgt thomas, el capitano, en moeder en tante waren er ook bij. 

Foto Thomas
Foto Thomas
Het weerzien werd gevierd met (veel) bier en tequila. En de komende dagen waren het inderdaad feesten. Lisa jarig, de moeder jarig, nou ja. Het feest bij Tito, veel genodigden en veeeele flessen tequila. Lisa in een act met een roos in de mond, een soort Monroe act. Naast het nuttigen van tequila natuurlijk ook met veel mensen gepraat en kennis gemaakt met ranchero familie, aparte mensen.
Een van de volgende dagen naar de rodeo, een show met cowboys en andere
artiesten met Thomas, Lisa en de rancheros. Dus allemaal in de auto van de rancheros en hop naar de Arena. Daar een tequila als welkomstdrank :).
Het was een kleine arena met veel plaatselijke bevolking die gezien het enthousiasme, waarschijnlijk uitkeken naar dit jaarlijkse evenement. Achter mij zaten bekenden uit Calgary, waar de grootste stampede ter wereld is en waar ik 20 jaar geleden eens was geweest.  Dus, we waren benieuwd wat we hier zouden zien.

Na veel lassowerpers, dansgroepen en vrouwelijke artiesten te
paard, allemaal in mooie Mexicaanse klederdracht, moesten toch eindelijk de hoofdacts komen, het vangen van de stier en het absolute hoogtepunt bull- riding. De stier ging in arena gelaten worden en .....we hielden de adem in, de
stieren van de stampede en stieren in Spanje indachtig... En daar komt ie, de stier, ....We (Canadezen en ik) keken stomverbaasd naar een bang jong beestje dat gevangen moest worden. Nou ja, beeste werd snel gevangen en dan naar de hoofdakt.
Met veel kabaal en aplauso, maakt de plaatselijke ster, een jonge knaap, zich
klaar om op de bull in de box te kruipen. De box gaat open en daar komt de BULL met de plaatselijke ster Garcia.......Geluk dat hij zijn benen optrok, want anders kon hij meelopen. De plaatselijke bevolking moedigde hem klappend enthousiast aan om zo lang mogelijk te blijven zitten. Wij zaten met grijns tot achter de oren het schouwspel gade te slaan..... een giller.


Don Quichotte - Garcia :)
Onze ster moest af en toe met de sporen de bull even porren, want die had er geen zin in:). En zo
kwamen er dus nog een paar.......!
Maar ik heb me daverend geamuseerd, … alleen enorme pijn aan mijn zitvlak door op de bobbelige stenen tribunes te zitten. Na 2.30 hielden we het voor bekeken.