
Samenvattend, een gekke luidruchtige bezigheid; overvol hotel, Mexicanen die met 16 in een kamer huizen, beneden een tent in de patio met nog meer mensen en muziek maken tegen elkaar op, om het luidst. En van deze periode hebben we pictures.Maar goed, Betty en Marty, eigenaars van het hotel vroegen ons of we mee wilden gaan naar het kerstdiner bij Viva Maria. Maar toegestemd, maar eigenlijk weet ik (Marian) dat het meestal een puinhoop is. Mexicanen kunnen het hier niet aan om voor veel mensen tgt te koken. We gaan toch maar want is ook the place to be om oude bekenden tegen te komen en dat is altijd leuk. Nou ja, het werd inderdaad een ramp, het eten was ….. te eten , maar ja dat is nu ook eenmaal Mexico he ☺.

Van oud op nieuw bij Garcia, ook een bekende van vroeger en dat ging al iets beter. Het eten was goed te doen…., maar ook chaotisch en natuurlijk lang wachten op 12uur. Tegen die tijd veel dronken Canadezen en ja hoor de Frans en Engels Canadezen gingen op de vuist….. was dus even een boeiende noot zonder letsels voor de participanten. Na 12 uur en de gebruikelijke wensen naar huis gereden en voor Sidney en andere jongeren ...party tot het ochtendgloren (nu de pesionados naar huis waren ☺).
De volgende dagen overal om ons heen feesten… de hele nacht door. Ik uitgeteld, midden in de nacht op het balkon. Niks party door de griep die hier bij de meeste Canadezen en bij mij had toegeslagen. Sidney had zijn weg gevonden en bleef feesten en was een geweldige tijd……. leuk voor hem natuurlijk.Na deze periode, iets rustiger en weer wat andere dingen oppikken. Richting Barra de Navidad, een 4 km van hier, gegaan om onze bootsman Alejandro te zoeken om een afspraak te maken om met hem een paar uur op zee te gaan. Wie komen we daar tegen, Ray en Astrid. Tja het werd een leuke en vochtige middag in Barra. Astrid wil altijd het hoogste woord voeren…. en ik wil natuurlijk ook mijn zegje je doen…
Nou ja in het Duits was het dus sehr gemutlich. De stem van Astrid, halt mal

die Klappe Marianne, ich mochte auch mal etwas sagen.. Ray wilde ook zijn verhaaltjes kwijt, dus een gezellige zaak met drie kwebbelaars. In ieder geval een zeer leuke namiddag gehad op een zeer leuke plek. En ja, we hebben de bootsman tussen de gesprekken ook getroffen en een afspraak gemaakt voor een tochtje op zee over 2 dagen. Astrid en Ray meteen uitgenodigd om met ons mee te gaan, want ze hebben ons hier toch wel leuke dingen laten zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten